Sennik internetowy - Sennik online » opętanie

Stare mieszkanie, opętani rodzice

ola — Tue, 02 Feb 2010 09:22:46 +0000

AgnieszkaB21 : Witajcie,chciałam poprosić o pomoc.
Bardzo często śni mi się mieszkanie w którym dorastałam,zgadza się łazienka,kuchnia i jeden pokój,jak wchodzę do drugiego pokoju to jestem w mieszkaniu znajomych.Przeważnie w tym mieszkaniu są moi zmarli krewni i tam umierają,a ja się nie mogę z tamtąd ruszyć i wszystko widzę.Ostatnio zamiast krewnych są tam moi rodzice,ale są opętani przez złe duchy i chcą mnie uwięzić w moim dawnym pokoju…
Czy ten sen coś znaczy,czy to tylko moja psychika?

Aneta : Witaj.
Sądzę, że przydałaby się modlitwa – zmarli chcą zaznać spokoju, co utożsamia się z mieszkaniem w którym dorastałaś.
A co do rodziców – czy nie sądzisz, że źle odbierasz ich troskę? Czasami tak bywa, Agnieszko, że młodzi chcą wyrwać się niezwykle szybko spod opieki swoich rodziców. Nawet moja mama mi to mówi, mówiła i podejrzewam, że będzie mówić. A dla mnie słowa mojej Mamy to niemalże świętość. Jest mi bardzo źłe, kiedy słyszę, że ktoś wyraża się o swoich rodzicach bez szacunku, ośmiesza ich. Dlatego też staram się pomagać w takich stosunkach rodziców z dziećmi moim znajomym. Odnosnie Twojego snu, moja Droga – zauważyłam jszcze, że motyw Twojego domu z dzieciństwa jest odwiercieldeniem tego, co czują Twoi rodzice. Skarbie, zauważ, że oni postrzegają Cię jako ich malutką córeczkę i najchętniej zamknęli by Cię u siebie na cztery spusty. Moja porada, może z niej skorzystasz, a może nie – idź do rodziców i powiedz im, jak wiele im zawdzięczasz. Będą wtedy spokojniejsi o Ciebie i doświadczą przyjemnego uczucia, że dorosłość nie wyrwała Cię swoimi szponami tak brutalnie jak sobie to teraz wyobrażają.
Cieszę się, że Ci pomogłam.
Pozdrawiam! :)

Opętanie, krzyk

ola — Mon, 06 Jul 2009 10:19:24 +0000

mondra : nie moge znalezc opisu podobnego snu wiec pisze tutaj. ten sen mialam dwa dni temu:

stoje w kuchni, moja mama krzata sie w poblizu, wszystko jest normalnie. nagle czuje ze mdleję, osuwam sie na podloge i trace przytomnosc. moja mama podbiega do mnie a ja nadal badac nieprzytomna zaczynam zachowywac sie jak opetana: rzucam sie, ciskam, mowie w obcych jezykach, nie swoim glosem. krzycze cos tak jakbym byla wcieleniem zla. mama podsuwa mi kartke i długopis a ja zaczynam po niej bazgrac slowo NIE. po chwili wszystko sie uspokaja, budze sie i obie zaczynamy sie zastanawiac co sie wydarzylo. zadna z nas nie chce jednak powiedziec wprost ze to byl objaw opętania, chociaz wiemy to obie.
jak mozna to interpretowac?
bardzo mnie tez interesuje czy ktos z was mial juz takie sny o opetaniu?
pozdrawiam:)

NoMercy : Wydaje mi sie ze jestes na etapie jakiegos wewnetrznego buntu, stad slowo NIE, albo nie chcesz sie z czyms bardzo zgodzic i chociaz wiesz co to jest i druga osoba rowniez nikt nie potrafi sie odwazyc na glosne zaakceptowanie tej rzeczy.

Opustoszały dom, strażnicy-duchy, ucieczka

ola — Fri, 27 Feb 2009 14:57:29 +0000

bu : Dość często śnią mi się stare, opuszczone i zniszczone ogromne domy. Mniej więcej 2 tygodnie temu śnił mi się taki dom (ale to najwyżej innym razem), a w ostatni piątek śnił mi sie też stary dom, ale jak zawsze inny od poprzdniego.
No więc mniej więcej koło południa znalazłam się w środku ogromnego, bardzo zniszczonego, murowanego domu. Byłam jak zwykle z przyjaciółmi (których nigdy nie pamiętam). Chodziliśmy po tym domu oglądając pokoje. Były w nich stare, zniszczone drewniane meble codziennego użytku, ze ścian odpadał tynk. Korytarze były w dużo gorszym stanie. Ściany były całkowicie odrapane z tynku do cegieł, jakby ktoś zeskrobał go palcami. W podłodze były ogromne dziury obejmujące kilka kontygnacji. Często trzeba było przechodzić bliziutko koło ściany, by przedostać się w dalszą część korytarza. Przez puste okna bez szyb do środka wpadało letnie popołudniowe słońce. Chodziliśmy po tej rezydencji czując jednak, że coś jest nie tak, że gdzieś jest coś niedobrego. Nagle jakoś idąc po korytarzu zaczęliśmy przed czymś uciekać. Próbowaliśmy schronić się w którymś z pokoi, ale wszystkie był zamknięte. Zbiegliśmy na niższe piętra i tam jeden pokój był otwarty. Weszliśmy i zatrzasnęliśmy za sobą drzwi. Pokój był w najlepszym stanie ze wszystkich, które widzieliśmy. Na ścianach była stara tapeta w pasy, pod oknem stało stare drewniane łóżko, koło niego komoda, w dwóch rogach stały wielkie szafy. Na ścianach wisiały obraz i lustro. Wszystko było zakurzone i pokryte pajęczynami, a jednak odczuwało się, że ktoś tam mieszka. Nagle drzwi od szafy stojącej zaraz koło nas otworzyły się i wyszli z niej dwaj już trochę starsi mężczyźni. Zmierzali dość powoli i stanęli przed nami. Ich ubrania były jakby sprzed jakiś 80-70 lat, niby maiły intensywną barwę, jednak jak całe postacie były zszarzałe. Skóra tych mężczyzn była szara, jakby brudna, a jednocześnie spłowiała. Mieli siwe włosy tylko nad skroniami (byli już wyłysiali). Miałam dziwne wrażenie, że są duchami. A ich oczy… Nie mieli źrenic, same białko, również w szarym kolorze. Wyglądali jakby patrzyli się na nas, a jednak nie mogli nas widzieć. W końcu jeden z nich poinformował nas, że oni są strażnikami tego domu i pokazał nam kilka dużych kluczy ze starego złota które trzymał w dłoni (skojarzyli mi się z takimi dziwnymi woźnymi). Następnie kazali nam jak najprędzej uciekać, bo spotka nas tu ogromne nieszczęście, jeśli zostaniemy. Tak więc zrobiliśmy. Szybko wybiegliśmy z domu i zaczęliśmy zmierzać drogą przez las, a słońe chyliło się ku zachodowi. Po chwili opuściliśmy las i znaleźliśmy się na polnej drodze prowadzącej do ogromnej, drewnianej stodoły. Wszyscy zgodnie stwierdziliśmy, że tam przeczekamy niebezpieczeństwo. Gdy zbliżyliśmy się do ogrodzenia otaczającego stodołę obejrzeliśmy się za siebie i zobaczyliśmy tłum ludzi goniących nas. Ale ci ludzie byli trochę inni niż zwykli ludzie. Ogarnięci byli jakimś dzikim szałem, czymś w rodzaju opętania. Na ich czele biegła dojrzała kobieta w czarnych, falowanych włosach spływających na ramiona i w szarej sukience z baiłym kołnierzykiem mniej więcej z początku lat 40 XX wieku. Bardzo się wystraszyliśmy, spanikowaliśmy i nie wiedzieliśmy co mam zrobić. I tak sen się skończył.

el argento : Ten sen jest właściwie analogiczny do tego z falą. Znowu jesteś z przyjaciółmi (których nie znasz, nie pamiętasz), znowu coś oglądasz, obserwujesz – potem dostajesz ostrzeżenie, a potem przed czymś uciekasz.
Ten tłum zresztą jest bardzo podobny do pędzącej fali – jak uruchomisz plastyczne myślenie to na pewno to zobaczysz.
Czy mogłabym Ci coś zasugerować? A zatem weź zeszyt i zacznij prowadzić coś w rodzaju sennego dziennika. Chodzi mi o to, żebyś zapisywała sobie datę snu, pokrótce jego treść, jakieś najważniejsze zauważone elementy (kolory, kształty itp) oraz swoje odczucia.
Równolegle zacznij obserwować swoje życie.
Z czasem znajdziesz analogię – zaczniesz rozumieć jaki symbol miał jakie odniesienie w zyciu.
Jestem przekonana, że Twoje sny o czymś usiłują Ci powiedzieć.
Mam wrażenie, że chodzi o coś co może nadejść i będzie właśnie „falą” olbrzymią, nagłym zwrotem akcji, dużym wpływem „czegoś”.
Poza tym Ty gdzieś temu wychodzisz na przeciw – na plaży byłaś, a dom zwiedzałaś.
To musi być gdzieś blisko Ciebie.
Apeluję o Twoją czujność.

Osoba opętana lub szatan

ola — Tue, 24 Feb 2009 14:00:41 +0000

kondi : Śniło mi się że byłem w kościele,słuchałem co ksiądz gada…Słuchałem tak tego aż w końcu spytał się czy się zgadzamy z tym (nie pamiętam o co chodzi)…Wtedy ja wstałem i zacząłem gadać ze Jezus Chrystus nie istnieje i Biblia itp rzeczy są wymyślone na potrzeby duchowieństwa…Ksiądz jakby nie zwrócił na mnie uwagi i zaczął dalej gadać swoje do mojej koleżanki z klasy…Ona próbowała odpowiedzieć na jakieś pytanie ale wtedy ja zacząłem przerywać mu i pytałem ja czy wierzy w boga…Wtedy ksiądz powiedział coś do mnie i chwycił mnie mocno i pociągnął na ścianę…I teraz chodzi o to ze ten ksiądz miał wygląd twarzy taki dziwny…przypominał mi człowieka opętanego (cały czas mam ten obraz przed oczyma) miał takie dziwne duże oczy i minę…(nie umiem aż tego opisać) wtedy krzyknąłem…i obudziłem się słysząc jak nadal krzyczę…byłem całkiem przerażony,łzy spływały mi po twarzy…Zacząłem się modlić…a po jakiś 10 min o godz 4 rano ktoś zadzwonił do nas do domu na domowy…lecz był to tylko sygnał…Od teraz boje się zasnąć…co mógł oznaczać mój sen?
Poza tym można powiedzieć że jestem ateistą…ostatnio zastanawiam się, zadaje sobie pytanie że może coś jest?może jest Bóg?ostatnio zacząłem bawić się w białą magię….interesuję się sektami i religiami….kiedyś wywoływałem duchy…medytuje,uprawiam jogę,ćwiczę umysł bo chce mieć sen na jawie, a także nauczyć się podróżować między ciałami …ale czy to jest aż takie ważne?powiedzcie mi o co w tym może chodzić

el argento : Jak najbardziej – eksperymentujesz duchowo, a to odbija się w śnie.
Wiesz, dla mnie osobiście jest to dość trudny temat, bo nie mam wątpliwości, że Bóg istnieje, natomiast zdaję sobie sprawę, że można zajmować inne stanowisko.
W Twoim śnie w postaci księdza doszło do głosu to nad czym się zastanawiasz, a mianowicie pytanie o istnienie Boga. Próbujesz je poniekąd zakrzyczeć – a właściwie nie dopuścić do siebie, nie dopuścić do głosu – ewentualnych dowodów na to, że nie masz racji. Dlatego ten ksiądz zareagował fizycznie – bo tylko w ten sposób mógł Ci na przykład spojrzeć w oczy, a Ty z kolei mogłeś poczuć, że jest siła, która potrafi nad Tobą zapanować.

Co do twarzy księdza…
Moim zdaniem ona nie odzwierciedlała tego, że księdzem rządzą siły nieczyste lub że jest opętany, natomiast ponieważ była tak blisko….mogłeś przyjrzeć się sobie.
To tak jakbyś ujrzał odbicie w lustrze, nad którym z taką zaciekłością się pochylasz próbując ustalić co się za nim kryje. To, że na pewno „coś” – ja wiem, bo wierzę, natomiast Ty podejmujesz eksperyment za eksperymentem, żeby tam przeniknąć.
Czasem takie niekończące się próby mogą wywołać w nas większą burzę, i większy niepokój niż mogłoby się wydawać. I to właśnie usiłuję Ci powiedzieć. Żebyś mnie dobrze zrozumiał. Nie jesteś obłąkany, że decydujesz się na kolejne doświadczenia, które mają Ci udzielić odpowiedzi, natomiast ich intensywność może spowodować, że zapanuje w Tobie chaos.

Pamiętasz film (zapomniałam tytułu), w którym młodzi lekarze przedłużali maksymalnie czas śmierci klinicznej, żeby znaleźć odpowiedź co jest po drugiej stronie? I jak jest?
Pamiętasz co się z nimi działo? W pewnym momencie uzależnili się od tego stanu „penetracji”, a prawda była taka, że wariowali. Musiało pojawić się realne zagrożenie, że
któreś z nich naprawdę tam pozostanie, żeby do nich dotarło z czym igrają, jakie granice próbują uelastycznić.

Dlatego szukając odpowiedzi, tak jak utkwił Ci w pamięci uścisk tego księdza i jego twarz, tak zakoduj sobie, że Ty sam też masz pewne granice „przyswajalności” i odporności. Wiara jest aktem woli, nikt Cię do niej zmusi. Natomiast eksperymentowanie z TAJEMNICĄ, to już całkiem inna sprawa, i akurat w tym wypadku nie należy iść całkiem na żywioł.