Sennik internetowy - Sennik online » dziewczynka

Ciągła ucieczka, zmiana postaci

ola — Tue, 24 May 2011 13:45:10 +0000

Gaspra: witam..pierwszy raz proszę o pomoc kogokolwiek jesli chodzi o moje sny ale mam juz ich dosyc,ponieważ dręczą mnie już od lat i może ktoś mi pomoże je zrozumieć… ciągnie sie to może już ze 3-4 lata…co jakiś czas śni mi sie,ze uciekam i za każdym razem jestem kimś innym,przeważnie mężczyzna lub małą dziewczynką tak może dziesięcioletnią(?) i zawsze uciekam przed kimś (czymś)kto próbuje mnie zabić albo uwięzić. Za każdym razem nawet nie wiedziałam jaki był finał,gdyż budziłam się za nim ten ktoś mnie dopadł.
Proszę o interpretację,mam nadzieje,że taki krótki opis wystarczy.

patsy: ja miewam podobne sny,ze uciekam,ze ktos chce mnie zlapac i zabic albo zrobic cos gorszego,ale to zazwyczaj ucieczka jest przed mezczyznami,moja znajoma powiedziala mi,ze to oznacza strach przed nimi w rzeczywistosci,dlatego we snie uciekam….a co do tego,ze zmieniasz postaci we snie,moze ten sen o dziewczynce i mezczyznie ma jakies zrodlo w przeszlosci?moze to powracajace wspomnienia?nie wiem

Zagubione dziecko w śmietniku w lesie

ola — Tue, 01 Mar 2011 13:13:00 +0000

little: Chciałabym prosić o podpowiedź w rozumieniu mojego snu.W śnie mam ok 3letnią córeczkę, mimo że sama mam 18 lat. Dziewczynka ma urocze blond loczki, jest śliczna i darzę ją ogromnym uczuciem. Wracając skądś, przechodzę koło lasu (ten las istnieje naprawdę koło mojego domu, ale w śnie jest umiejscowiony trochę dalej, jest ciemny i ponury), i wtedy ona odbiega gdzieś na bok, ja to zauważam ale jakoś ignoruję, idę dalej i wracam do domu. W domu nagle „przypomina mi się” że zostawiłam dziecko w lesie, szybko idę tam żeby ją odnaleźć. Gdy już jestem w tym lesie krzyczę „Basia, Basia gdzie jesteś?” i słyszę jej smutny krzyk ” W śmietniku” – ale nie wiem skąd dobiega głos, nie widzę tam żadnego śmietnika, a dziewczynka nie daje żadnych innych wskazówek. Szukam szukam i nie mogę znaleźć, czuję ogromny smutek, chcę ją przytulic, ale nie czuję najmniejszego poczucia winy, że ją zgubiłam. Kiedy rezygnuję, wracam do domu, a tam toczy się jakaś imprezka. Jem jakieś ciasta i palę coś, jakiegoś ręcznie robionego skręta, ale on jest jakiś dziwny. Po chwili moją buzię wypełnia popiół, wypluwam go ale go jest tak dużo że nie mogę się go pozbyć.
Dziękuję za przeczytanie

Astra: Ta trzyletnia sliczna coreczka symbolizuje cos, co zostalo rozpoczete trzy lata temu ale zostalo „porzucone”. Czyli pewien zamysl, projekt, dzialanie nie zostal zrealizowany do konca. Byc moze sa to pewne Twoje zdolnosci, talenty, jakis konkretne plany ktore wymagalby wysilku i pracy aby mogly sie zrealizowac, ale ktore – tak jak to dziecko – zignorowalas. Jednak pragnienia nadal w Tobie sa i wolaja o to, bys je zauwazyla.
Sa w smietniku- a tam wyrzucamy rzeczy naszym zdaniem niepotrzebne. Ale z cala pewnoscia one sa Ci potrzebne i warte Twego zainteresowania. Rezygnacja z nich sprawi, ze Twoje zycie straci smak- i zadna namiastka ich nie zastapi a bedzie jedynie bezwartosciowym popiolem w Twoich ustach.
Pozdrawiam Cie.

Niebezpieczne pomieszczenie, rozstanie

ola — Mon, 15 Nov 2010 12:32:33 +0000

tosca: Sniło mi się podwórze domu moich nieżyjących już dziadków, których bardzo kochałam i spędzałam u nich prawie wszystkie wakacje. Skądś nagle sie dowiedziałam, że w kącie ogrodu przy garażu i najwiękzym drzewie jest ukryte wejście do tajnego bunkra, chyba z czasów wojny (dom jest przedwojenny, poniemiecki). Po jakims czasie zobaczyłam w tamtym miejscu wielką dziurę i prowadzący przez nią tunel. z początku wyglądał na wydrążony w betonie, ale kiedy weszłam stał się korytarzem z cegły, wąskim i długim. Po paru zakrętach ukazała się jakby komnata z bardzo szerokim wejściem, z dziwnymi geometrycznymi ścianami zbudowanymi jakby z ruchomych płyt. chyba drewnianych, podłoga tez była jakby z częsci, niektóre były wyżej, inne niżej, jak pudła różnej wielkości. Miałam silne uczucie, że nalezy stawać tylko na niektóre. Po jakims czasie zorientowałam się że sa tam ze mną inni ludzie, sporo osób, niektóre traktowałam jak znajomych choć w rzeczywistości takich nie znam. po obejrzeniu korytarzy gdzie chodzili tez inni znowu weszłam do komnaty, i jakieś osoby ze mną. zobaczyłam, że jedna stawia stopy tam gdzie czułam, że nie wolno, zaczęłam krzyczeć że musimy uciekać i wypchnęlam ich z pomieszczenia, które zaczęło całe się ruszać, ściany i podłoga jakby się składały do środka w szybkim tempie, nasuwały się na siebie i komnata złożyła się w małą kosteczkę, gdybysmy tam zostali to zmiażdżyłoby wszystkich. uciekaliśmy korytarzami i nagle zorientowałam się, że niosę na rękach małą śpiącą dziewczynkę. Nie bałam się, chciałam już tylko stamtąd wyjść a powierzchnię. przez długą chwilę miałam wrażenie, że to moja córka którą na co dzień opiekuje się ojciec gdzies daleko ( ta naprawdę mieszka w Anglii) i poczułam się bardzo źle, że nie jestem z nią. po chwili przypomniało mi się, że to dziecko mojego chłopaka, nie moje, my mamy tylko synka (i to prawda, to też jedyne dzieco jakie on ma). wyszliśmy na zewnątrz, szliśmy dużą grupą jak w jakims pochodzie, było całkiem miło. czułam że on jest też gdzies tu, jakby mi mignął ale wyglądał całkiem inaczej, niższy, inne proporcje figury, długie ciemne włosy zamiast blond i wygląd rockendrolowy, po prostu zupełnie inny człowiek. dziewczynka gdzieś zniknęła, ja szłam z ludźmi, z niektórymi mężczyznami pod rękę, jeden z nich był potężny niczym Pudzianowski, było dobrze, wesoło. nagle mi ktos powiedział że spotkał mojego chłopaka, że jego rodzina absolutnie nie dopuści do naszego ślubu i on tez juz tego nie chce (nie mamy takich planów). Powiedziała, że dobrze, to ja jej powiem co o tym myślę. Nagle znalazłam się twarzą w twarz z jego rodzicami (też kompletne inne osoby) jego matka, korpulentna i ubrana po hrabiowsku zaczęła się awanturować, powiedział „no witam, jestem Maria Szczepańska, myśle że czas się poznać” i podsuwała mi na siłę rękę pod nos, żebym ją pocałowała, odsunęlam się i pytam spokojnie o co jej chodzi. zaczęła wykrzykiwać, że ona wszystko widzi, że jak myślę że ona śpi to jestem zupełni inna, księżniczka i jej syn nie będzie się ze mną zadawał, że jestem głupia i nic nie warta, wyjęła 1000 zł i włożyła mi do ręki. spytałam zdziwniona co to za pieniądze, a ona na to pogardliwie, że na jakąs sukienkę mi chyba starczy. Tak jakby to były pieniądze, które miałabym od niej wyciągnąć na ślubną i skoro tak mi zależy na ciuchach to proszę bardzo, bo dla mnie to żadna różnica byle była nowa sukienka. Mój facet stał obok i sie nawet jednym słowem nie odezwał, miał postawę odrzucającą.

ten sen był bardzo nieprzyjemny i jednocześnie wyraźny, rzadko cos tak dobrze pamiętam. Twarze i postacie inne, nazwisko też. Z rodzicami mojego faceta mam naprawdę dobre relacje, to skromni ludzie, ale wiem że w razie nieporozumień murem staną za nim. To sprawdzone. Teraz mój chłopak jest z naszym synkiem u nich na parę dni. mamy plany wyjazdu do niego i zamieszkania razem, ale nie ślubu. działo się to w czasie rzeczywistym, raczej za dnia, chyba popołudniem.

kaffka: Witaj tosca :)

Znajdujesz się na podwórzu w domu dziadków, na którym spędziłaś cudowne chwile swego dzieciństwa, tu czujesz się bezpiecznie i w pełni akceptowana. I to zaczyna się Twoja podróż, aby Ci pokazać ją z Twojej strony, strony, której możesz w pełni zaufać, tak, jakby Twoi Dziadkowie czuwali nad Tobą i chcieli Cię łagodnie ostrzec :)

Spostrzegasz, że znajduje sie tam zejście do bunkra, idziesz przez jakiś jakiś tunel, wydający sie być na początku betonowym, jednak zmieniający się w ceglany… Taka zmiana otoczenia mówi Ci, że sen ukaże Ci jak zmienić podstawy Twojej egzystencji, że ukaże Ci gdzie jest problem którego szukasz, a którego sama nie potrafisz nazwać. Schodzisz do swojej własnej podświadomości, by w niej szukać problemu, a przez to, by potrafić go rozwiązać.

To, co się dzieje w tunelu, zakręty, ruchoma komnata, mówi Ci że tak w zasadzie bardzo niepewnie czujesz się w swoim życiu, brak Ci prawdziwego oparcia, pewności, że poradzisz sobie ze wszystkim właściwie. Źle się z tym czujesz, wiesz, że nie wytrzymasz tak na dłuższą metę. Zbyt mocno Ci to podświadomie uwiera. Wyprowadzasz wszystkich z niebezpiecznej komnaty… czujesz się bardzo odpowiedzialna za ludzi wokół siebie, czujesz się w pewien sposób przewodnikiem.

Uciekasz z tego miejsca… podświadomie czujesz potrzebę, by zacząć wszystko od nowa, jesteś teraz uśpiona jak ta mała dziewczynka. Wiesz, że musisz znaleźć nową drogę, nakierować na nowy szlak swoje życie. Ta dziewczynka na Twoich rękach od razu kojarzy Ci się z synkiem, tym, co w Twoim życiu najważniejsze, nie czujesz że zapewniasz mu chyba dobry start. Czułaś przecież zal, że nie jesteś teraz przy nim. Masz jakiś podświadomy żal do siebie, że czegoś mu brakuje… Tak, jakby pełnej rodziny w tradycyjnym tego słowa pojęciu, jak takiej pewności bycia razem, którą daje ślub. Którego nie macie ze swoim chłopakiem. I miedzy innymi temu chyba nie czujesz sie w życiu asekurowana, nie czujesz tego oparcia.

Idziecie razem duża grupą… próbujesz wpasować sie w sytuację, masz nadzieję, że ktoś Ci pomoże znaleźć kierunek. Bardzo byś chciała, by ktoś to zrobił. Mignął Ci gdzieś Twój chłopak, i to jeszcze tak odmieniony. A jego wygląd nie budzi w Tobie poczucia bezpieczeństwa… Ty chyba nie jesteś do końca pewna, że to jest to, prawda? Jesteście ze sobą chyba najbardziej z powodu Waszego dziecka…

Następnie spotykasz człowieka, który Ci wprost mówi, że Twój chłopak nie chce ślubu. Że popiera go w tym jego rodzina. Tak, jakby Cię utwierdzał w przekonaniu, że chłopak nie jest po prostu w stanie dać Ci tego, czego potrzebujesz. Ty powiedziałaś, że dobrze, że Ty też powiesz, co o tym myślisz. Znaczy aktywnie sie na to nie zgadzasz, zamierzasz walczyć z ta sytuacją. Przeszkadza Ci ona i będziesz robić wszystko, by ją naprawić. I czujesz że największym problemem jest właśnie rodzina chłopaka, to oni odsuwają go od Ciebie. Czujesz, że uważają się za lepszych niż jesteś Ty. I sytuacja się wcale nie polepszy. Ona Ci przecież dalej banknoty, sporą sumę. Jest to symbol pogorszenia stosunków, być może też jakichś strat finansowych w najbliższym czasie. I do tego Twój facet Cię absolutnie nie broni… Ty naprawdę jesteś z nim chyba tylko dla dobra dziecka…

Piszesz, że masz dobre relacje z rodziną chłopaka. Ale tak naprawdę wcale tego nie czujesz. I chyba sen jest Twoją obawą przed zamieszkaniem z nimi. Wtedy już zupełnie będą mieli nad Tobą pełna przewagę, w każdej kłótni będą od razu mogli stanąć za synem. Nie chcesz tak naprawdę mieszkać z nimi. To jest moje zdanie.

Sen ma Ci po prostu uświadomić Twoją sytuację. Na zasadzie, że co nazwane, może już zostać uleczone. A jak to uleczysz, to już zależy od Ciebie. Mi sie wydaje, że sama czujesz, że z tymi ludźmi mieszkać nie chcesz. A jeśli mieszkać będziesz, musisz się nastawić na to, że będzie ciężej niż teraz. I to mówi Twój sen.

Urodzenie dziecka, karmienie piersią, krew zamiast mleka

ola — Thu, 04 Nov 2010 11:52:15 +0000

sylviaczek : snilo mi sie ze urodziłam dziewczynke(w snie nie bylo samego porodu,od razu mialam dziecko),byla ubrana w rozowe spioszki i na twarzy bardzo podobna do mojego bylego chlopaka(do ktorego obecnie bardzo chce wrocic, bo go kocham, chociaz wiem ze to raczej nie mozliwe, bo to ja nasz zwiazek konczylam dwa razy), najbardziej nurtuje mnie to ze karmiąc piersią dziecko, z sutkow zaczela plynac krew (zywo czerwona, plynna), widzialam w tym śnie dziecko śpiące, nosiłam na rękach, kolejnej nocy śniło mi się ze wypadły mi zęby (połowa dolnej szczęki), ale nie wiem czy te sny należy wiązać

kaffka : te dwa sny bym uznała za przeciwstawne, budzi to we mnie niejakie pomieszanie…

Standardowo ten sen o narodzeniu dziecka uznałabym za dobry znak. To rozpoczęcie nowego etapu w życiu. Karmisz krwią, płynną, czerwoną… To standardowo też by był dobry znak, płynąca krew oznacza jakieś dobre wiadomości… Ale w połączeniu ze sobą… To dziecko wysysa z Ciebie krew. Moim zdaniem sen oznacza że wplączesz się w coś, co Cię bardzo odmieni, a jednocześnie mocno osłabi. Dziecko jest bardzo podobne do Twojej miłości, a dodatkowo piszesz, że bardzo byś chciała, byście do siebie wrócili. Ja myślę że to jest właśnie to, czego powinnaś się wystrzegać.

Wiem, łatwo mi mówić, sercu sie nie da rozkazać i powiedzieć że tak a nie inaczej będzie lepiej… Ale byłam w takiej sytuacji. W moim przypadku powrót do związku, w którym już wcześniej było wiele zadrażnień i i wzajemnych żali, dał mi wielką szkołę życia. Dużo smutku, niespełnionych nadziei, dużo goryczy i przeświadczenia, że tak naprawdę jestem na tym świecie i tak sama. Ja wiem, każdy jest inny, niektórym udaje się wrócić i tworzyć parę do końca życia… Ale to naprawę nie wychodzi, gdy ludzie zdążyli już oddalić się od siebie…

Utwierdza mnie w tym przekonaniu drugi sen. Wypadają Ci zęby. To zawsze jakieś straty… I to dość bolesne. Coś, co sprawi, że będziesz czuła sie osłabiona psychicznie i fizycznie, niezdolna bronić siebie i swoich praw. Podatna na ciosy.

Mnie też ktoś kiedyś ostrzegał. Nie posłuchałam. I bardzo dziś żałuję. Wybór należy do Ciebie… Ale po co uczyć się na swoich błędach, gdy można uczyć się na cudzych…

Twoja podświadomość mówi Ci, że robisz sobie krzywdę, podsycając nadzieje.

Standardowo krew oznacza jakąś ofiarę, cierpienie. Ty karmisz dziecko – na początku ta ofiara daje Ci wiele radości, jednak tylko krótkoterminowo…

Duch dziewczynki o moim imieniu, wisior

ola — Thu, 27 May 2010 12:26:57 +0000

nikaha: Witam. DZisiejszej nocy mialam bardzo dziwny sen. Bylam u babci w domu, obecnie tam juz nie mieszka tylko z nami. Bylo tam troche ludzi, we snie ich znalam natomiast z rzeczywistosci nie. Wszystcy balismy sie poniewaz byl tam duch… Widzielismy jakas zjawe w ogródku ale nikt nie wiedzial kto to. Potem wszyscy stwierdzilismy ze musimy poprosic ksiedza, zeby dusza doznala spokoju. W koncu tym duszkiem okazala sie dziewczynka. Przyszla do mnie i wziela mnie za rece. Mala miala ok 8 lat bardzo jasne włoski, wrecz biale. Przedstawila mi sie imieniem Weronika ja tez jej sie przedstawilam i o dziwo ja tez tak mam na imie. Powiedziala ze teraz juz jest szczesliwa, mowila ze ksiadz to dobry i mily czlowiek, byla usmiechnieta. Jak na nia patrzylam to miala na szyji duzy wisior, powiedziala zebym na niego nie patrzyla.. i tak sie skonczyl moj sen… Jestem ciekawa co moze znaczyc, bardzo prosze o wyjasnienie jesli ktos wie.

kaffka: Dzieje się to wszystko w domu Twojej Babci, mówisz że Ona już tam nie mieszka – sen odwołuje się do jakiegoś faktu z przeszłości, jest ostrzeżeniem, że musisz sobie teraz z nim poradzić, bo później może być zbyt ciężko jeśli zostawisz to samemu sobie. Podkreśleniem tego jest postać ducha – ona również mówi że będziesz musiała się zmierzyć z czymś, co należy do przeszłości lub z jakimiś pretensjami krewnych. Widzisz ducha, boisz się go – fakt, o którym mowa (mam nadzieję wpadniesz na to co to jest, ja nie mogę tu Ci pomóc – nie znam Cię na tyle), fakt ten teraz w Twoim życiu szkodzi Ci w pewien sposób, wywołuje nie znane mi troski.

Wszyscy prosicie księdza, o pomoc, by dusza doznała spokoju. Ksiądz oznacza pewne sprawy, które wyglądają źle, jednak w ostatecznym rozrachunku kończą się dużo pozytywniej niż wyglądało to na początku. Ksiądz pomógł duszyczce. Nastąpiła widoczna poprawa. Okazuje się, że jest to mała dziewczynka. Że tak naprawdę jesteś to Ty, zmagająca się z czymś nieokreślonym, coś się ciągnie za Tobą z przeszłości. Dziewuszka ma jasne włoski, wygląda jak aniołek – odwołuje sie ona do Twojej „lepszej” części, niesie Ci pocieszenie w smutku. To, że najprawdopodobniej Ty sama jesteś tym duszkiem, Weroniką, oznacza że masz jakieś problemy z zaakceptowaniem własnej tożsamości, za bardzo jesteś osoba oderwaną od rzeczywistości.

Mówi Ci żebyś nie patrzyła na jej wisior. Jest on duży. Wisior jest zamaskowanym symbolem pewnego związku natury bardzo osobistej. Każe Ci na niego nie patrzeć. Widocznie tu powinnaś szukać problemu. W tym, co rozumiesz pod tym tłumaczeniem wisiora, tym Tobie tylko znanym związkiem natury osobistej.